Kikarun

In mijn laatste blog schreef ik dat ik weer langzaamaan mocht gaan hardlopen. Nou ja, het mocht de naam hardlopen niet hebben. 1 minuut wandelen en daarna 1 minuut hardlopen. Ging lekker maar besloten om niet te ver en te hard te willen. De eerste keer werden het 2 keer 6 minuten. De keer er op werden het 2 keer 8 minuten. Dat was het laatste loopje op Nederlandse bodem want de vakantie was aangebroken. Lekker 15 dagen naar het zonnige Marmaris. Dit was mijn trainingskamp in de richting van de Kikarun. Om de dag gelopen en zo kwam ik op de laatste dag van de vakantie op iets meer dan 4 kilometer uit. Wel de wandelpauze's er bij maar dat mocht de pret niet drukken.

En toen was het zondag 10 juni: de Kikarun. Door veel sponsoren had ik ruim 550 euro opgehaald voor het team Femke waar ik in mee liep. Na een goede warming up met mijn kleindochter ging ik van start.  Lekker rustig aan lopen en kijken of ik het zonder wandelpauze's kon volbrengen. Kilometer na kilometer liep ik heel relaxt richting de finish. Net voor de finish kreeg een high five van mijn kleindochter. Na iets meer dan 30 minuten kwam ik over de eindstreep. Geen last van mijn achillespees.

Vandaag: spierpijn en een strak gevoel in mijn achillespees. Wel gewoon mijn verplichte oefeningen kunnen doen en ook een keer gekoeld met ijs. Het voelt goed maar ik blijf voorzichtig. Morgen weer lopen maar dan toch weer een wandelpauze inpassen om geen overbelasting te krijgen.

0 Berichten

Kikarun

In mijn laatste blog schreef ik dat ik weer langzaamaan mocht gaan hardlopen. Nou ja, het mocht de naam hardlopen niet hebben. 1 minuut wandelen en daarna 1 minuut hardlopen. Ging lekker maar besloten om niet te ver en te hard te willen. De eerste keer werden het 2 keer 6 minuten. De keer er op werden het 2 keer 8 minuten. Dat was het laatste loopje op Nederlandse bodem want de vakantie was aangebroken. Lekker 15 dagen naar het zonnige Marmaris. Dit was mijn trainingskamp in de richting van de Kikarun. Om de dag gelopen en zo kwam ik op de laatste dag van de vakantie op iets meer dan 4 kilometer uit. Wel de wandelpauze's er bij maar dat mocht de pret niet drukken.

En toen was het zondag 10 juni: de Kikarun. Door veel sponsoren had ik ruim 550 euro opgehaald voor het team Femke waar ik in mee liep. Na een goede warming up met mijn kleindochter ging ik van start.  Lekker rustig aan lopen en kijken of ik het zonder wandelpauze's kon volbrengen. Kilometer na kilometer liep ik heel relaxt richting de finish. Net voor de finish kreeg een high five van mijn kleindochter. Na iets meer dan 30 minuten kwam ik over de eindstreep. Geen last van mijn achillespees.

Vandaag: spierpijn en een strak gevoel in mijn achillespees. Wel gewoon mijn verplichte oefeningen kunnen doen en ook een keer gekoeld met ijs. Het voelt goed maar ik blijf voorzichtig. Morgen weer lopen maar dan toch weer een wandelpauze inpassen om geen overbelasting te krijgen.

0 Berichten

Groen licht

Maandagavond bij de fysio geweest. Voorlopig hoef ik niet terug te komen. Vanaf volgende week mag ik weer gaan hardlopen. Rustig aan op bouwen en trouw mijn oefeningen blijven doen. De oefeningen voor mijn kuitspieren gaan steeds beter en de keren dat de kramp er in schiet worden minder. Ook een nieuwe springoefening doe ik trouw en ik merk dat er geen reactie komt in mijn achillespees. Wat ook helpt dat ik veel wandel, samen met mijn vrouw. Even na het eten een uurtje stevig door stappen. Gisteravond een rondje om de Maarsseveense Plassen gedaan. Is natuurlijk bekend hardloopterrein voor mij door de vele rondjes die ik daar gelopen heb met de VIB-lopen. Ik hoop hier van het najaar weer diverse keren op zondagochtend aan de startlijn te staan. 

Ik kijk uit naar de eerste hardloopminuten. Ik ga proberen te starten met 1 minuut wandelen gevolgd door 1 minuut hardlopen. Kijken of ik in de komende drie weken zover kan komen dat ik 10 juni toch de 5 kilometer bij de Kikarun kan doen. Ik heb best veel sponsoren en die wil ik niet teleurstellen. Toch jezelf weer een beetje druk opleggen. Gelukje is dat er ook twee weken vakantie in het vooruitzicht zijn en hardlopen langs de kust van Marmaris in de ochtend kan een heerlijk vooruitzicht zijn.

Over mijn vrouw gesproken: vandaag zijn wij 32 jaar getrouwd. Wat is de tijd voorbij gevlogen. Verkering gekregen in 1979 en verloofd in 1982. Kijk wat we nu hebben: twee kinderen, twee schoonkinderen en twee kleinkinderen. Ik ben ouder geworden en logisch dat mijn lijf af en toe zijn grenzen aangeeft. Moet echt rekening houden met de belastbaarheid van dit lijf.

2 Berichten

Lappenmand

Was mijn laatste blog nog over hoe lekker het allemaal ging met dat hardlopen van mij, dit is het tegenovergestelde. Ik zit weer in de lappenmand. Twee sterfgevallen in de familie in korte tijd is ook voor mijn lijf een reden om op de noodrem te trappen. Achteraf gezien, en dat is altijd het makkelijk, ging het al een paar weken soms niet echt lekker. Zware benen, hoge hartslag en een tempo wat nergens op leek. Na de Utrecht Night Run een paar dagen rust gepakt omdat ik wel voelde dat ik best iets te hard had gelopen. De woensdag erna wilde ik op mijn gemak 14 of 15 kilometer lopen. Ging echt niet, hartslag die zo hoog was dat ik in een wedstrijd zat en het tempo van een 85-jarige. Was ook wel warm maar ik had beter moeten weten. Weer voldoende rust genomen en op maandagavond de loopschoenen aan getrokken voor een klein, langzaam rondje. Na tweeënhalve kilometer was het klaar. Linkerachillespees protesteerde zodanig dat ik wandelen naar huis moest. De volgende ochtend kon ik niet eens normaal lopen.  Gelijk maar de fysio geappt voor een afspraak. Ik mocht de volgende dag gelijk langs komen. Zijn conclusie was dat ik toch de boel weer overbelast had. Niet qua kilometers maar mentaal was het even genoeg geweest. 

Nu ben ik drie behandelingen verder. Ik kan weer gewoon lopen, heb al een keer een lekkere stevige wandeling gemaakt en hoop deze week groen licht te krijgen om weer voorzichtig het hardlopen te mogen oppakken. Ja, VOORZICHTIG!

0 Berichten

Utrecht Night Run

Vrijdag de 13e. En dan in het donker hardlopen door het centrum van Utrecht. Ondanks dat de emotionele achtbaan nog lang niet bleek afgelopen toch besloten om de Night Run toch te gaan lopen. Even de gedachten verzetten. Op het Domplein mijn startnummer opgehaald en vanaf daar een klein stukje lopen naar de start. Voorzien van een hoofdlampje en lichtgevende armbanden werden we weggeschoten. Ik liep best lekker en bij het eerste kilometerpunt schrok ik van de tijd: 4 min 52.....Veel te hard. Maar ik kon het tempo nog wat kilometers vol houden. De route is leuk want je komt hardlopend op plekken waar ik met het werk vaak kwam. Tot kilometer 7 waren de kilometertijden licht oplopend maar toen kwam ik bij het verbouwde Hoog Catherijne. Via een trap, die een onaangename onderbreking van het hardlopen bleek te zijn, ging het winkelcentrum in. En ook bij de uitgang bleek een trap een spelbreker te zijn. Daarna was het via de Oudegracht en om het stadhuis weer naar de finish, onder de Dom door. Iets meer dan 8 kilometer met als eindtijd van 41 min 25. Na de finish wachtte daar een lekker De Leckere stadsbiertje. 

1 Berichten

Rondom het kasteel

En zo werd het 2e Paasdag. Dus ging het gebeuren: de halve van de Haar.

Ondanks dat de laatste twee weken voor de loop een achtbaan van emoties en een tripje naar Bern bracht was ik er kilometer-technisch klaar voor. Op het werk kwam ik er achter dat mijn collega Brenda ook de halve ging lopen en we spraken af om achter de haas van 2 uur aan te gaan. 

Het weer was om te lopen heel goed: miezer regen en niet te warm. Om 13.00 uur werd het startschot gegeven en liepen we met een lang lint lopers over de tijdmatten heen.  Ik had de haas van 2 uur voor de start wel gezien maar tijdens het lopen was de bijbehorende blauwe ballon niet meer te zien. Ik wist dat we 5.40 min de kilometer moesten lopen om onze doelstelling te halen. De kilometertijden schommelden tussen de 5.50 en de 5.25. Na een kilometer of 6 zagen wij de haas van 2 uur lopen. Bleek dat de blauwe ballon kennelijk gesneuveld was. Langzaam maar zeker kwamen we dichterbij het groepje van de haas maar echt er bij komen lukte niet. Waar dat aan lag weet ik niet want onze kilometertijden waren best strak. Dus lekker blijven lopen in ons eigen tempo en lekker jojo-en achter de haas. Soms kwamen we tot op een meter of 5 en dan was het verschil weer 50 meter. Het eerste stuk van van het tweede rondje is niet mijn favoriete gedeelte. Maar als je dan weer het dorp Vleuten in loopt staat er weer publiek langs de kant. Helpt toch altijd wel weer. En dan loop je langzaam maar zeker weer in de richting van het kasteel. De laatste drie kilometer gaan door de kasteeltuin en dan terug richting De Brink waar we nar 1 uur 58 minuten en 41 seconden samen over de finish kwamen. Beide waren we blij met deze tijd. En ik heb voor het eerst in tijden weer een halve marathon gelopen.

The day after lag ik op de massagetafel bij Odette om mijn beenspieren te helpen om het ruim aanwezige melkzuur kwijt te raken. Ik was hier echt even aan toe en ik stapte met heerlijk soepele benen weer naar buiten. Morgen ga ik weer even naar buiten om weer rustig aan te beginnen. Op naar de Utrecht Night Run! 

1 Berichten